Kijk goed

Wanneer ik in- en dan weer uitzoom verandert mijn kijk op de dingen. Wat in eerste instantie een geheel is, blijkt bij nadere beschouwing te bestaan uit vele kleine deeltjes. Ik kan me blindstaren op zo’n detail, maar als ik dan weer achteruit ga, zie ik dat er een groter patroon is waar het detail deel van uitmaakt. Hoe ver ik ook achteruit ga, er komt steeds een groter verband te voorschijn.

Een verzameling kleine deeltjes vormt een patroon. Ik denk dat menig patroon niet alleen volgens orde en regelmaat is gerangschikt, maar ook onderhevig is aan variatie en onregelmatigheid.
Zou er zoiets bestaan als chaotische rangschikking? Ik hou van orde, maar volkomen orde zou nogal saai zijn.

Dit is als het wereldbeeld dat ik voor ogen heb. Standpunten zijn te kiezen. Overtuigingen zijn betrekkelijk. Er is bewegingsruimte. Dingen kunnen veranderen. Ik ben onderdeel van iets groters. Ik beteken iets.

Look out

Zooming in and out changes my point of view. What seems to be a whole, after closer inspection, turns out to consist of many little parts. I can completely focus on such a detail, but when I move backwards I see that it is part of a larger pattern. No matter how far I withdraw, larger contexts keep appearing.

Many little parts together form a pattern. I think a pattern is not only arranged by matters of order and regularity, but also by chaotic ways, following a chaotic order. I like order, but complete order would be rather boring.

This is like the worldview I have in mind. Viewpoints can be choosen. Opinions are relative. There is space. Things can change. I am part of something bigger. I have meaning.

 

 

Friesch Dagblad, M. Bouman.