over mijn werk

De wending

Ik vind schoonheid in de manier waarop patronen zich ontvouwen. In golven die ontstaan uit vlak papier en de lijnen met zich meevoeren.

Zonder vaste bestemming begin ik iedere tekening als een ontdekkingsreiziger. Met pen en inkt laat ik het werk zich al tekenend ontvouwen. Mijn hand beweegt tegelijk doelgericht en aarzelend, reagerend op wat zich onderweg aandient. Een vergissing wordt een opening. Een omweg een nieuwe richting. Het werk beweegt zich tussen orde en toeval.

Tekenen volgt de beweeglijkheid van gedachten. Het beeld groeit door herhaling en variatie; onverwachte vormen en verbanden dienen zich aan. Zo verandert niet alleen de tekening, maar ook het oorspronkelijke idee.

De tekening eindigt niet op het papier. Zij krijgt haar vervolg in de verbeelding van de toeschouwer, waar ruimte ontstaat voor verwondering.

losgaan 

• Computer leert een beetje luisteren.

Een computerprogramma kan twee achtsten en twee kwarten in een driekwartsmaat produceren, maar het klinkt nergens naar. Een muzikaal mens zal daarin een eigen timing aanbrengen waardoor de noot net iets van de tel afwijkt. We zoeken steeds naar regelmaat en herkenbare patronen, maar we kunnen nu zeggen dat er op de momenten dat die regelmaat ontbreekt, iets onverwachts gebeurt en emotie ontstaat.

• Paradoxen van Modernisering.

Steeds meer mensen verhuizen en emigreren naar plaatsen waar wel of beter werk voor hen is, vooral naar steden waar weinig tot geen sociale controle is. Hierdoor verliezen zij hun band met hun familie en hun verleden. Ze ontmoeten mensen die ook overal vandaan komen. Er ontstaat een menstype zonder naam, zonder identiteit, maar wel, als het goed is, met een ruim bewustzijn, zonder vooroordelen, bestand tegen grote veranderingen, met ruime interesse. Moderne individuen zijn niet langer mensen uit-een-stuk. Ze worden geconfronteerd met een groot aantal deels tegenstrijdige waarden en normen. Afhankelijk van het moment, de plaats en behoefte hanteren zij een geëigende mix van waarden en normen en handelen daarnaar. Of handelen geheel niet, doordat ze niet weten wat juist is.

• Grondprobleem.

Het grondprobleem van de mens is dat hij een dier is dat zichzelf onnatuurlijk maakt, maar niettemin steeds naar de natuur als plaats van herkomst terugverlangt.

Naar zee (K. Schippers)

 

Twaalf zomersproeten telde ik op het gezicht
van de jongen die mij iets vertelde
over de kleurige kustplaats
die ik spoedig zou zien
mijn reis ging erheen

De bomen waren daar zeer groen
de lucht vol merkwaardige vogels
de snavel iets te groot voor het kopje
maar dat was wel charmant
ook om te zien
hoe hun grijze kleur
mooi afstak bij wat blauw daartussen
of andersom
en hun geluid was zo
dat je haast zou zeggen:
ze zingen

Ik reisde opgewekt verder
vooral toen een dag later
een dronken man mij zei
dat de kustplaats
de moeite van de reis waard was
De bomen waren er zeer groen
en de lucht vol merkwaardige vogels
de snavel iets te groot voor het kopje
maar dat was wel charmant
ook om te zien
hoe de grijze kleur
mooi afstak bij wat paars daartussen
of andersom
en hun geluid was zo
dat je haast zou zeggen:
ze zingen

Kinderen en dronken mensen
zeggen de waarheid
de lezer en ik
wij weten nu beiden
de waarheid verschilt van kleur

english

about my work

The Turn

I find beauty in the way patterns unfold. In a flat surface that gradually expands into movement and relief. Waves emerge across the paper, carrying the rhythm of the lines with them.

Without a fixed destination or a predetermined route, I begin each drawing as an explorer. Using pen and ink, I let the work reveal itself through the act of drawing. My hand moves with both intention and hesitation, responding to what happens along the way. A mistake becomes an opening. A detour becomes a possibility. The process unfolds somewhere between order and chance.

Drawing reflects the fluid nature of thought as it moves in different directions. The image develops through repetition and variation, allowing unexpected forms and connections to appear. The transformation of initial ideas becomes a way of thinking about change and growth. The drawing does not end at the edge of the paper. Its creative potential continues in the mind of the viewer, inviting curiosity, reflection, and a sense of wonder.

let it go

• Computer learns to listen for a bit.

A computer program is able to produce two eighth and two quarter notes in a three-quarter time, but it won’t sound too good. A human being will always add his own timing and put the notes slightly off-beat. We are looking for regularity and recognizable patterns, but we now can say that on those moments when regularity gets interupted, something unexpected happens and emotion evokes.

• Paradoxes of Modernization.

More and more people are moving and emmigrate to places with jobs or better jobs for them. Especially to the cities with little or no social control. Because of this they loose their ties with their families and their past. They meet people who also come from all over. It is the rise of a type of men without characteristics, but with broad interests, free of predudices and able to deal with major changes. Modern individuals are no longer people all of a piece, but of many pieces. They are confronted with many, partly contradictory values. Depending on place, time and need they act according an appropriate mix of those values. Or do not act at all, because of lack of direction.

• The Basic Problem.

The basic problem of mankind is that he is an animal that makes itself unnatural, but nevertheless keeps longing for nature as its place of origine.

To the Seaside (K. Schippers)

 

Twelve summer freckles I counted on the face
of the boy who told me something
about the colourful coastal town
I would see soon
I was travelling towards it

The trees overthere were very green
the sky full of peculiar birds
the beak somewhat too big for the tiny head
but that was rather charming
also to see
their gray colour
nicely sticking out against some blue in between
or the other way around
and their sound was like
you could almost say:
they are singing

I merrily travelled on
especially when the next day
a drunken man told me
that the coastal town
was worth the journey

The trees overthere were very green
and the sky full of peculiar birds
the beak somewhat too big for the tiny head
but that was rather charming
also to see
their gray colour
nicely sticking out against some purple in between
or the other way around
and their sound was like
you could almost say:
they are singing

Children and drunken people
tell the truth
the reader and I
we now both know
the truth varies in colour