over mijn werk

Heelal
‘Hoe verder men keek, hoe groter het leek’ (Jules Deelder)

 

Een voorwerp ligt op een tafel in Utrecht. Hoe verder ik achteruit ga, des te groter de verbanden. Utrecht ligt in Europa. Europa bevindt zich op de aarde en de aarde is een van de planeten van de Melkweg. Enzovoort. Dat vind ik interessant, relativerend ook. Wat is de essentie van ons bestaan? Zijn dat de deeltjes waaruit we bestaan? Of zijn het de ervaringen die we hebben?

‘Zeg nooit iets over een huis, voordat je uit het raam hebt gekeken’ (K. Schippers)

Verschillende perspectieven laat ik in mijn schilderijen zien en patronen die samen een geheel vormen. Dat geheel is niet statisch, het beweegt en vloeit. Zoals het leven doet.

Chaotische rangschikking

Een verzameling lijnen vormt een patroon. Van dichtbij is te zien dat elke lijn afwijkt van de andere. Een patroon is niet alleen volgens orde en regelmaat gerangschikt, het is ook onderhevig aan variatie en onregelmatigheid. Zoals het leven.

Onbevangen als een kind. Zonder dat vooraf bepaald is wat het doel is en welke weg er afgelegd zal worden ga ik als een ontdekkingsreiziger op pad met pen en inkt op het papier. Heel besluitvaardig vertrekt mijn hand aarzelend met de pen, onderweg reagerend op gebeurtenissen. Een struikeling, een misstap of een kans.

losgaan 

• Computer leert een beetje luisteren.

Een computerprogramma kan twee achtsten en twee kwarten in een driekwartsmaat produceren, maar het klinkt nergens naar. Een muzikaal mens zal daarin een eigen timing aanbrengen waardoor de noot net iets van de tel afwijkt. We zoeken steeds naar regelmaat en herkenbare patronen, maar we kunnen nu zeggen dat er op de momenten dat die regelmaat ontbreekt, iets onverwachts gebeurt en emotie ontstaat.

• Paradoxen van Modernisering.

Steeds meer mensen verhuizen en emigreren naar plaatsen waar wel of beter werk voor hen is, vooral naar steden waar weinig tot geen sociale controle is. Hierdoor verliezen zij hun band met hun familie en hun verleden. Ze ontmoeten mensen die ook overal vandaan komen. Er ontstaat een menstype zonder naam, zonder identiteit, maar wel, als het goed is, met een ruim bewustzijn, zonder vooroordelen, bestand tegen grote veranderingen, met ruime interesse. Moderne individuen zijn niet langer mensen uit-een-stuk. Ze worden geconfronteerd met een groot aantal deels tegenstrijdige waarden en normen. Afhankelijk van het moment, de plaats en behoefte hanteren zij een geëigende mix van waarden en normen en handelen daarnaar. Of handelen geheel niet, doordat ze niet weten wat juist is.

• Grondprobleem.

Het grondprobleem van de mens is dat hij een dier is dat zichzelf onnatuurlijk maakt, maar niettemin steeds naar de natuur als plaats van herkomst terugverlangt.

Naar zee (K. Schippers)

 

Twaalf zomersproeten telde ik op het gezicht
van de jongen die mij iets vertelde
over de kleurige kustplaats
die ik spoedig zou zien
mijn reis ging erheen

De bomen waren daar zeer groen
de lucht vol merkwaardige vogels
de snavel iets te groot voor het kopje
maar dat was wel charmant
ook om te zien
hoe hun grijze kleur
mooi afstak bij wat blauw daartussen
of andersom
en hun geluid was zo
dat je haast zou zeggen:
ze zingen

Ik reisde opgewekt verder
vooral toen een dag later
een dronken man mij zei
dat de kustplaats
de moeite van de reis waard was
De bomen waren er zeer groen
en de lucht vol merkwaardige vogels
de snavel iets te groot voor het kopje
maar dat was wel charmant
ook om te zien
hoe de grijze kleur
mooi afstak bij wat paars daartussen
of andersom
en hun geluid was zo
dat je haast zou zeggen:
ze zingen

Kinderen en dronken mensen
zeggen de waarheid
de lezer en ik
wij weten nu beiden
de waarheid verschilt van kleur

english

about my work

Zooming in and out changes my point of view. What seems to be a whole, after closer inspection, turns out to consist of many small parts. I can completely focus on such a detail, but when I move backwards I see that it is part of a larger pattern. No matter how far I withdraw, larger contexts keep appearing. Now that is comforting and puts everything into perspective. Viewpoints can be choosen. Opinions are relative. We are all part of something bigger. Many little parts together form a pattern. I believe that a pattern is not only arranged by matters of order and regularity, but also by chaotic ways. Complete order would be rather deadly. Perfection probably doesn’t exit.

let it go

• Computer learns to listen for a bit.

A computer program is able to produce two eighth and two quarter notes in a three-quarter time, but it won’t sound too good. A human being will always add his own timing and put the notes slightly off-beat. We are looking for regularity and recognizable patterns, but we now can say that on those moments when regularity gets interupted, something unexpected happens and emotion evokes.

• Paradoxes of Modernization.

More and more people are moving and emmigrate to places with jobs or better jobs for them. Especially to the cities with little or no social control. Because of this they loose their ties with their families and their past. They meet people who also come from all over. It is the rise of a type of men without characteristics, but with broad interests, free of predudices and able to deal with major changes. Modern individuals are no longer people all of a piece, but of many pieces. They are confronted with many, partly contradictory values. Depending on place, time and need they act according an appropriate mix of those values. Or do not act at all, because of lack of direction.

• The Basic Problem.

The basic problem of mankind is that he is an animal that makes itself unnatural, but nevertheless keeps longing for nature as its place of origine.

To the Seaside (K. Schippers)

 

Twelve summer freckles I counted on the face
of the boy who told me something
about the colourful coastal town
I would see soon
I was travelling towards it

The trees overthere were very green
the sky full of peculiar birds
the beak somewhat too big for the tiny head
but that was rather charming
also to see
their gray colour
nicely sticking out against some blue in between
or the other way around
and their sound was like
you could almost say:
they are singing

I merrily travelled on
especially when the next day
a drunken man told me
that the coastal town
was worth the journey

The trees overthere were very green
and the sky full of peculiar birds
the beak somewhat too big for the tiny head
but that was rather charming
also to see
their gray colour
nicely sticking out against some purple in between
or the other way around
and their sound was like
you could almost say:
they are singing

Children and drunken people
tell the truth
the reader and I
we now both know
the truth varies in colour